Overheidsdienaar

19-04-2012

De man van de provincie rijdt in grote gele Four-wheel drive. Hij is verantwoordelijk voor 30 kiolometer weg. En de daarbij horende bermen. Ook mijn parkeerplaats en “De Gebroken Lijn” vallen onder zijn gezag.
Hij rijdt de hele dag heen en weer. Ik zie hem een paar keer per dag voorbij komen. Maar dat komt voornamelijk, vertrouwd hij mij toe, omdat hij het liefst in de buurt van het dichtstbijzijnde dorp wil blijven. Daar woont hij namelijk en als hij hier een beetje blijft rondhangen is hij lekker snel thuis.

Meestal rond twee uur s middags, als het mooi weer is, stopt hij even. Rolt zijn raampje omlaag en zegt: “Het is mooi weer. Ik ga hardlopen.”

Zijn verantwoordelijkheid heeft duidelijk afgebakende grenzen. Dus zodra iemand iets op het kunstwerk plakt is hij hij er als de kippen bij op dat geplakte weer te verwijderen. Laatst hadden die gasten die tegen die windmolens aan het vechten zijn de hele “Gebroken Lijn” ondergeplakt met posters. “Nou die waren er binnen een uur weer af.”

De sloten langs de weg vallen ook onder hem. Die stuk of tien vuilniszakken, die hij nu in zijn achterbak heeft liggen, heeft hij daar vandaag allemaal uitgevist. 
Maar de sloot aan de achterzijde van de parkeerplaats valt onder het waterschap. .
Daar moet je dus heel duidelijk in zijn, want ze blijven het proberen. Vandaag werd hij weer gebeld door de gemeente of hij die tweezitsbank die daar in die betreffende sloot al maanden heel langszaam ligt te verdrinken, wilde gaan redden. Dat gaat hij dus natuurlijk niet doen.

Moest hij vandaag weer met het waterschap bellen. Hij durft te wedden dat die die bank er volgende week nog ligt.*
Maar Hij staat er voor in dat die hoop stro naast de container deze week nog wordt opgehaald. Wegens brandgevaar.

En inderdaad verschijnt er twee dagen later een enorme truck met een grijper. Speciaal voor dat doorweekte hoopje gedumpt stro, dat gemakkelijk in de laadbak van de Four-wheel drive had gekunt.

Maar de man van de Provincie is de kwaadste niet, want ondanks dat hij geen vuilnisman is, neemt hij wel elke keer mijn volle vuilniszak mee.

*Hij kreeg gelijk, de bank die in daar in januari toen Henry en ik hier voor het eerst waren ook al in het water lag, is ondertussen, twee week later, kopje onder.